Extreem Luid en Ongelofelijk dichtbij

Jonathan Safran Foer

"Amerikaanse familieroman over een jongetje dat zijn vader verliest bij de aanslag op het WTC, New York."

Een boek om stil van te worden

Oskar Schell is 9 jaar. Op zijn visitekaartje kun je lezen wat Oskar tot nu toe in de wereld interesseert. Hij is: "uitvinder, sieradenontwerper, amateur entomoloog, francofiel, veganist, origamist, pacifist, slagwerker, verwoed amateur-astronoom, computerdeskundige, verzamelaar van zeldzame munten, vlinders die een natuurlijke dood zijn gestorven, miniatuurcactussen, Beatles-memorabilia, halfedelstenen en nog veel meer."
Hoofdthema van het boek is het verwerken van het verlies van een geliefde. Thomas Schell doet dat op dramatische manier, wat waarschijnlijk niet de beste was, maar hij kon nu eenmaal niet anders. Zijn kleinzoon, net geconfronteerd met zijn eigen drama, is ook op weg naar een eigenaardige rouwverwerking.
Om zo'n algemeen thema in de literatuur op zo'n originele en ontroerende manier te verwerken, daar moet je veel voor in je mars hebben. Om de impact van de aanslag op het WTC op zo'n individuele, doch wereldomvattende manier weer te geven door deze indringende gebeurtenis in een boek te sluiten samen met het bombardement op Dresden en met de bom op Hiroshima, daar heb je inderdaad een klein jongetje voor nodig die de wereld net begint te verkennen en die ziet dat de geschiedenis overal doorklinkt. Extreem luid wat vaak heel dichtbij komt.
'Extreem luid & ongelooflijk dichtbij' is een meesterwerk dat niet alleen ontroert en indruk maakt. De rijke fantasie van Foer die alle kanten opspringt wordt het meest geuit via Oskar. Maar ook de manier waarop Oskar's grootouders een leven proberen te leiden, de dialogen of de manieren waarop ze gevoerd worden zoals bijvoorbeeld hoe Oskar met zijn oma communiceert, ze zijn zo onderhoudend dat je als lezer niet snel uitgelezen raakt.
Het is een boek dat vol leven en ideeën zit. Vol spanning en ontroering. Vol humor en beelden. Het wordt stil wanneer je dit boek dichtklapt. Heel stil.

Kijk niet achterom

Karin Fossum

Een zesjarig meisje wordt vermist. Ze heeft zich laten overhalen om mee te rijden met een vreemde jongeman in een bestelwagen. Even later vindt de politie bij een bosmeertje het dode lichaam van de vijftienjarige Annie Holland. Ze werd toegedekt met een windjack, maar is daaronder volledig naakt. Annie was een knappe meid, waar veel mannelijke buren blijkbaar een oogje op hadden. Ze had echter verkering met Halvor, een stille jongen, wat ouder dan zij. Volgens Halvor was Annie het laatste halfjaar heel erg veranderd: ze leefde teruggetrokken en was zwaarmoedig geworden. In een dorpsgemeenschap waar iedereen elkaar kent, gaan achter schijnbaar normale gezinsverhoudingen duistere geheimen schuil. Stukje bij beetje legt inspecteur Sejer de feiten bloot.

Fantoompijn

Arnon Grunberg

In zijn nieuwste roman Fantoompijn is Arnon Grunberg (1971) verrassend eerlijk en grimmig. Hij neemt afstand van de onkwetsbare ironie van zijn eerdere romans. Maar wat is het alternatief, als je het vertrouwen in het leven mist en niet kwetsbaar durft te zijn? In de romans van Arnon Grunberg draait het om zoeken naar geluk en liefde. Meisjes worden in stilte aanbeden, maar nooit gekregen. Gevreeën wordt er wel, maar tot liefde wil het maar niet komen. De wereld is veel te gevaarlijk om je daaraan uit te leveren. Je weet nooit of de gevoelens van de ander wel oprecht zijn of dat je wordt gebruikt. Dus is iedereen altijd reddeloos alleen, ook wanneer hij met een ander is. Om te overleven, kun je maar het beste je gevoelens buitensluiten en de rol spelen die je op dat moment het beste uitkomt voor je lijfsbehoud.
Fantoompijn is een bijzonder geestig boek. Het is vrolijk en kwaadaardig, humoristisch en aandoenlijk, misselijk makend en opwekkend, en het is hier en daar zelfs ontroerend. Maar bovenal is het voortreffelijk geschreven boek, dat niet ten ondergaat in nutteloze diepzinnigheden of overbodige koketterieën. Fantoompijn heeft na de eerste honderd pagina's misschien een kleine dip, maar dan snelt het in een fraaie cadans elegant naar het einde.

Erfenis van Ezter

Sandor Marai

De charmante Lajos, de geliefde van Eszter, wordt door iedereen op handen gedragen. Maar Lajos is een leugenaar, een bedrieger en een dief. Hij neemt Eszter bijna alles af, verraadt haar met haar zus en verdwijnt uit haar leven.
Twintig jaar leidt Eszter vervolgens een teruggetrokken bestaan. Haar oude wonden helen heel langzaam. Maar dan dient Lajos zich weer aan.
Deze man waarvan Eszter hield, is een bedrieger, op alle vlakken, en zij weet het. Het is teruggekeerd om haar opnieuw te bedreigen en haar van alles te beroven wat zij, ook materieel, zo moeizaam had opgebouwd. Het boek gaat voornamelijk over die ene dag van zijn terugkeer.
Pure tragiek. Eszter zelf ademt sereniteit en harmonie uit. Het huis dat zij deelt met haar tante is symbool daarvan. Dat dit haar ook wordt ontnomen, voltrekt zich als een soort noodlot, waar zij niet tegen in verzet komt.
In De erfenis van Eszter gaat het om de eenzaamheid en het voorbijgaan van de meedogenloze tijd die oude wonden nooit heelt, de wreedheid van herinneringen waarin hartstocht en verraad steeds weer in scène worden gezet, en het weerzien met iemand die alle gevoelens van liefde, haat en verdriet opnieuw aanwakkert. Het verhaal dat hierdoor ontstaat reikt echter verder en tracht morele principes te ontdekken voorbij de traditionele scheiding in goed en kwaad.

Het hemels gerecht

Renate Dorrestein

Twee zusters drijven samen een restaurant en delen samen dezelfde minnaar. Als deze hen wil verlaten, sluiten ze hem op zolder op. Allengs escaleert de situatie naar een onplezierig einde. De aanvankelijk lichte toon die de schrijfster aanslaat, wordt in de loop van het verhaal grimmiger. De onverzoenlijke houding van de zusters tegenover de trouweloze minnaar wordt heel vanzelfsprekend gemaakt. De lezer kruipt beurtelings in de huid van beide zussen. Zowel wat stijl en wat taal betreft een goed geschreven boek. Pocketeditie.
(Biblion recensie, Redactie)

Stad der blinden

José Saramago

"De stad der blinden" is één van Saramago's meest toegankelijke boeken. In Lissabon worden gaandeweg alle inwoners blind. Wat eerst leek op een uitzondering, wordt dan algemeen. Maar de bewoners organiseren zich, zij het wel op een heel andere manier dan tevoren. Met het verlies van het gewone gebruik van de ogen, lijkt ook elke morele beperking weg te vallen : de ware aard van de mens komt naar boven. Het is niet bepaald een boek dat de positieve kant van de mensheid laat zien, eerder geeft het een realistisch beeld van onze eigenlijke diepste gronden. Op de achterflap van het boek staat iets van "de krochten van de menselijke geest", en dat is volledig waar. Toch is het geen negatief of pessimistisch boek : uit het verhaal spreekt ook een groot vertrouwen in de naastenliefde, in hulp aan mekaar, in de kracht van de mens om zelfs in uitzonderlijke situaties te kunnen overleven, in de fantastische vindingrijkheid om ondanks alles zichzelf en zijn geliefden te redden uit de penarie. Het boek eindigt dan ook met een heel positieve noot, in nieuw zelfvertrouwen, als de mensen hun gezichtsvermogen weer terugkrijgen

Zusje van me

Schrijfster: Barbara Voors

Zeldzaam spannend, een ademloze studie over misdaad, schuld en verzoening die je haast niet weg kunt leggen......een spannend boek van een jonge schrijfster die weet hoe ze een verhaal moet vertellen, zowel psychologisch als verteltechnisch

Inhoudsbeschrijving
De tweeling Saskia en Klara deelt alles met elkaar. Tot de dag waarop Klara spoorloos verdwijnt. Tien jaar later vindt Saskia Klara’s dagboeken. En een krantenknipsel, waarin een verband wordt gelegd tussen Klara’s verdwijning en een dubbele moord op een man en een vrouw die zij goed kende. Saskia gaat op onderzoek uit om achter de ware toedracht te komen. Zal zij de raadsels rond Klara’s verdwijning weten te ontrafelen?