De Amerikaanse Prinses

Annejet van der Zijl
In 1927 voer Allene Tew (1872-1955) de haven van New York uit. Ze liet een leven achter van aanzien, fortuin, moederschap en ware liefde. Ze was dit bijna allemaal kwijtgeraakt, maar had ook nog veel vóór zich. In Europa kreeg zij een nieuw gezin, en werd zij een officiële prinses, een Russische gravin en de peetmoeder van prinses Beatrix. De Amerikaanse prinses is het verhaal van een fascinerend leven dat zich afspeelt tegen het decor van de geschiedenis van Amerika en Europa tussen 1870 en 1950. Maar het is vooral het verhaal van een bijzondere vrouw die de moed had om haar eigen, onnavolgbare weg te gaan.

Annejet van der Zijl weet als geen ander een levensverhaal zo te vertellen dat je het als een film aan je voorbij ziet trekken. Wat in al haar boeken zo treffend is, is haar eigen nieuwsgierigheid. Het lijkt wel of haar boeken niet bedoeld zijn om de lezer te informeren maar om haar eigen nieuwsgierigheid te bevredigen. Het laatste hoofdstuk Gedachten bij dit boek bevestigt dat. Annejet van der Zijl is gefascineerd door het feit dat sommige mensen hun leven laten bepalen door het verleden terwijl anderen juist leven voor de mogelijkheden die ze nog voor zich hebben. Hoe beter mensen kunnen omgaan met tegenslagen, hoe groter de kans op voorspoed.

Datumloze dagen

Jeroen Brouwers

Een boek over een moeilijke vader-zoon relatie, spijt, angst en schaamte.

Een vader, die eigenlijk helemaal geen vader had willen worden, verlaat zijn vrouw als zijn zoontje nog jong is. Het leven raast voort, vrouwen versieren nam beslag van zijn leven en zo is het mogelijk dat hij zijn zoon vergat en zelfs niet herkende bij de drie onverwachte ontmoetingen die plaatsvonden gedurende zijn leven. ‘Wat is er erger dan geen vader hebben? Er wel een hebben.’ De vader herkent tot zijn schaamte de zoon niet, en vervolgens wil de zoon de vader niet meer kennen. Dat verandert als Nathan wordt getroffen door een geheimzinnige dodelijk bloedziekte, hemofagocytosis.

In het ziekenhuis, aan Nathans martelende ziekbed, keert de vader weer. De naderende dood brengt vader en zoon bijeen en zorgt voor een gruwelijke climax. Juist vanwege het feit dat de vader zich als een echte klootzak, een egoïstische geile bok heeft gedragen, de wrange schaamte die de vader bevangt, en de eerlijke en nietsontziende, haast verpletterende wijze waarop Brouwers zijn doen en denken heeft beschreven, slaat de ontroering en de droefheid op de laatste pagina’s als een golf over je heen.

Nee, voorwaar geen vrolijk boek, Datumloze dagen, maar wel een diep melancholieke, waarachtige en meesterlijke roman.

De afwezigen

Lieke Kézér

'Kézér schrijft wel een beetje als een saxofonist, denk aan de lange lijnen van Cannonball Adderley, soepel en lyrisch, veel detail, en toch brengt ze alles steeds weer keurig thuis.' - Peter Buwalda Wonderkind Joshua James groeit op bij zijn psychotische moeder. Na haar dood ontfermt een bejaarde buurman zich over hem. Hij probeert de jongen uit zijn isolement te halen door hem saxofoon te leren spelen. In de jaren die volgen ontwikkelt Joshua James zich tot een muzikale legende, maar de demonen uit zijn verleden laten hem niet met rust. De afwezigen vertelt niet alleen het verhaal van Joshua's leven, maar ook de bijzondere verhalen van de mensen die zijn pad kruisen, zoals dat van zijn vader die hem al vroeg in de steek laat en een rouwend meisje in wie hij zijn gelijke vindt. Allen zijn zij in gevecht met de afwezigen in hun leven en met de eenzaamheid waartoe verloren liefde kan leiden. Een tedere roman over verlies en overleven, ambities en opportunisme en de troostende kracht van muziek.

Ik omhels je met 1000 armen

Ronald Giphart

In dit boek gaat het van het ene uiterste naar het andere. De ziekte en dood van zijn moeder is supergrappig (ja echt!) beschreven en ook ontroerend door de toenemende zorg die de kinderen op zich nemen. Het uitje naar La Palma is het andere uiterste. Ook grappig, maar ongelofelijk platvloers. 
Het boek brengt verslag uit van de belevenissen van Giph en zijn vrienden. In dit boek speelt de seks een niet onbelangrijke rol: in allerlei combinaties en variaties. Een belangrijke rode draad in het verhaal is de relatie van Giph met zijn ouders die gescheiden zijn. Al in Giphs jeugd hebben ze een ‘ritssluitingrelatie’: ze kunnen niet met en niet zonder elkaar. Door intensief drankgebruik is de vader inmiddels langzaam en verward geworden. Giphs moeder heeft een slopende ziekte, MS. Als haar ziekte plotseling verergert, wordt euthanasie ineens een acute kwestie. Giph en Phileine begeleiden hun moeder in haar laatste maanden. Weloverwogen kiest ze uiteindelijk voor euthanasie. Rondom deze zelfgekozen dood ontstaat een breuk tussen Giph en zijn vrienden. Als blijkt dat zij financieel gewin proberen te halen uit het beeldmateriaal van de euthanasie, neemt Giph op een niet al te subtiele wijze wraak.

Bericht uit Berlijn

Otto de Kat



Bericht uit Berlijn is een reisverhaal, literaire thriller, familieverhaal, psychologische roman, liefdesverhaal en historische roman ineen. Dankzij zijn ingetogen stijl slaagt Otto de Kat er echter moeiteloos in die afzonderlijke genres te overstijgen.

Wat er vooral voor heeft gezorgd dat het boek ingetogen is gebleven, is de prachtige sobere stijl van De Kat. Zijn taalgebruik is ingenieus maar ongekunsteld. 

Ondanks dat Bericht uit Berlijn veel ingrediënten bevat, is het eindresultaat een ingetogen, perfect in balans gebrachte roman waarin de onopgesmukte stijl van De Kat alle ruimte heeft gekregen om te floreren.

Het boek heeft ook veel karaktertrekken van de thriller. Oscar krijgt een geheim te horen dat hem voor een enorm dilemma plaatst. Als hij het doorvertelt worden mogelijk vele mensenlevens gered, maar zet hij dat van zijn dochter op het spel. Het hele boek draait om de manier waarop Oscar met deze tweestrijd omgaat, waardoor het ook een duidelijk psychologisch aspect in zich draagt. Daarnaast worden in de loop van de roman de ingewikkelde familiebanden tussen Oscar, Kate en Emma duidelijk – kenmerken van een familieverhaal. Die banden worden verder in gevaar gebracht door een affaire van Oscar. Juist, een liefdesverhaal. 

De Boekenapotheek aan de Seine

Nina George

Het begin van De boekenapotheek aan de Seine is sterk geschreven en origineel. Met enkele pakkende dialogen en karakteriserende omschrijvingen van personages word je het verhaal ingezogen.

Jean Perdu is boekhandelaar in Parijs. En niet zo maar een, hij heeft een boekenboot die afgemeerd ligt aan de Seine en waar hij als een apotheker boeken verkoopt. Voor elke kwaal vindt hij het juiste boek. Voel je je onbegrepen, lees dan Kafka. Heb je liefdesverdriet, dan biedt Het spel der tronen van George Martin uitkomst. Maar alleen voor zijn eigen ongelukkigheid weet hij geen boek te verzinnen. 
Eenentwintig jaar geleden verliet zijn Provençaalse geliefde Manon hem terwijl hij nog sliep. Ze liet een brief achter, die Perdu nooit durfde te lezen. Tot deze zomer. De zomer die alles verandert. Jean Perdu gaat op reis over de rivier naar het hart van de Provence, naar zijn herinneringen en terug naar het leven.
Als een nieuwe liefde gloort en duidelijk is dat  niet meer leeft, besluit hij zijn demonen te verjagen door naar de Provence te varen, Manons ‘land van herkomst’,diverse andere figuren kruisen hun pad. Zeer romantisch verhaal vol menselijke warmte, larmoyante scènes en tegeltjeswijsheden, ontsierd door soms lachwekkende beeldspraak en een opeenstapeling van subplots.

Vele hemels boven de zevende

Griet op den Beeck

Op de Beeck introduceert een hechte, maar verstoorde familie. De zusters Eva en Elsie zijn beiden in de dertig en proberen een normaal, prettig leven te leiden. Voor geen van de twee is dat echter een gemakkelijke opgave. Een waarschijnlijke oorzaak daarvan is dat hun moeder een dramatische, egoïstische en aanstellerige dame is en hun vader een lieve man, maar even laf als drankverslaafd. Ook het leven van de twaalfjarige dochter van Elsie, Lou, verloopt niet vlekkeloos, maar met de onvoorwaardelijke steun van Eva slaat ze zich door de schooldagen heen.

Op de Beeck kiest ervoor de personages afwisselend aan bod te laten komen in korte hoofdstukken. De eerste tientallen bladzijden zijn dan ook af en toe verwarrend, waarbij beslist hier en daar moet worden teruggebladerd. Zodra de verhoudingen duidelijk zijn, en de lezer gewend is aan het personage-hoppen, belandt hij in een stroomversnelling van scherpe en vaak intens droevige gedachten.

Een minpuntje is dat het verhaal zich nauwelijks ontwikkelt. Dat de personages niet om weten te gaan met de realiteit is al snel  duidelijk, maar dit punt wordt steeds opnieuw bevestigd. Ook is het jammer dat er pas aan het einde iets gebeurt waardoor ieders leven voorgoed verandert.